De oprichters
Ellen Postma
Moeder van twee kinderen in de basisschoolleeftijd. In het dagelijks leven werkzaam als psychotherapeut voor kinderen en jongeren. Binnen zowel mijn rol als moeder als mijn rol als psychotherapeut is mijn doel altijd geweest om mensen te ‘zien’ in al hun facetten. Als mens besef ik mij dat ik maar een heel klein onderdeel uitmaak van deze wereld en tegelijk niet zonder invloed ben of wil zijn. Ik hecht waarde aan onderwerpen als open communicatie, je kern laten zien, zonder oordeel in gesprek kunnen gaan met elkaar met respect voor andermans visie. In bredere zin hecht ik waarde aan behoud van de natuur zoals zij bedoeld is. Als mens kunnen wij hier in zekere zin onderdeel van uitmaken of samen met de natuur leven, maar mogen wij ook een zekere bescheidenere opstelling hanteren willen we haar gezond houden. Deze visie op het leven heeft ervoor gezorgd dat ik een project als deze heb willen opzetten en dat ik mijn kaken niet meer wil loslaten nu ik eenmaal gebeten heb.
Ernst van Leusen
Vader van 2 kinderen, een jongen (7 jaar) en een meisje (4 jaar). Sinds een jaar of 15 werk ik nu als (zelfstandig) adviseur en projectleider bij met name gemeenten en waterschappen in de wereld van de afvalwaterketen en het stedelijk water. Een groot deel van mijn leven heb ik gewoond in het mooie Ermelo. Ik heb hele goede herinneringen aan de avonturen die ik samen met mijn vrienden heb beleefd in de bossen en op en rond het water. In de zomer gingen we bijna dagelijks met onze surfplanken naar strand Horst. Na een 10-tal jaren gewoond te hebben in Zwolle (tijdens mijn studie) en Utrecht, sinds een jaar of 7 weer woonachtig in Ermelo. De jeugd die ik hier heb meegemaakt, die wil ik mijn kinderen ook graag geven. Verbinding is sinds de komst van mijn kinderen een steeds belangrijker thema in mijn leven geworden. Het besef dat we allemaal onderdeel zijn van iets groots, van de “magie” van het Leven, we zijn daarmee allemaal verbonden. Dat geeft rust en is relativerend. De polarisatie, de vervreemding en de verharding in de samenleving maken mij aan de andere kant soms wat ongerust. Wat voor wereld laten wij straks achter? Wat kunnen we zelf doen? Welk verhalen vertellen wij aan onze kinderen? Ik geloof dat de “sleutel” ligt in oprechte verbinding en een open, nieuwsgierige en milde houding, zonder oordeel. En ik geloof in actie. Daarom ben ik ook zo enthousiast over ons Cohousing plan. Volop ruimte voor actie, avonturen, verwondering en verhalen rond het kampvuur, de buitenkeuken en onze moestuin.
